Ed Edd i eddy

o serial ed edd i eddy(jak się boisz strasznych historii to nie czytaj :) )

Istnieje teoria, która mówi, że w kreskówce ,,Ed, Edd & Eddy" wszystkie

dzieciaki są martwe i żyją one w czyścu. Trwa tam nieskończony okres

dzieciństwa. Wyjaśniałoby to, dlaczego nie ma tam żadnych dorosłych.

Są różne teorie o ich śmierci, począwszy od eksplozji poprzez wyciek gazu czy

wybuchy nuklearne, a kończąc na chorobach, które rozprzestrzeniły się i wybiły

większość ameryki środkowej.

Inna teoria sugeruje, że dzieci w cul-de-sac (zaułku, na którym działa się

większa część akcji) są martwymi dziećmi z sąsiedztwa, a każde dziecko

pochodzi z innych czasów. (Jonny i Rolf z lat czterdziestych, Kevin z

dziewięćdziesiątych, Naz z sześćdziesiątych itd.)

Nie zawsze tutaj byliśmy, lecz sąsiedztwo tak. Nawet przed tym zanim pojawiło

się na ziemi. To okolica zawsze była. Była dla tych, którzy czuli się zagubieni na

tej przeklętej ziemi. Była dla tych, którzy powinni umrzeć długo przed tym, zanim

ich prawdziwe życie się zaczęło. Była dla tych, którzy chcieli dorosnąć.

Pochodzimy z różnych czasów. Jedna rzecz przypomina nam prawdę o każdym

z nas. Żyliśmy w ziemskich realiach na sąsiedztwie, do którego przenieśliśmy się

w którymś punkcie naszego życia. Nie pamiętamy dużo z naszego życia na

zaułku od czasu, gdy ostatni członek naszej grupy dołączył do nas. Opisaliśmy

wszystko, co wiemy:

Rolf jest pierwszym, którzy się tutaj pojawił. W przeciwieństwie do większości z

nas urodził się daleko od zaułka. Nawet po śmierci żyje w duchu wychowania z

jego starego świata. Żył w obrębie sąsiedztwa długo przed tym, zanim powstało.

Syn pasterza. On i reszta jego rodziny założyła farmę na ziemi, która wkrótce

zmieniła się w miejsce, na którym zamieszkaliśmy. Zginął w 1903 roku, gdy

zajmował się zwierzętami. Byk uwolnił się, a Rolf próbując go zatrzymać został

zdeptany na śmierć, dlatego, nawet jeśli wziął ze sobą sporą ilość inwentarza

swojej rodziny uznał, że nie zabierze ze sobą bydła. Codziennie zajmuje się

farmą, ale jest bardziej niż szczęśliwy, kiedy może pobawić się z innymi

dzieciakami z sąsiedztwa.

Jonny był zawsze samotnym dzieckiem. Rolf został jego pierwszym, ziemskim

przyjacielem, gdy przybył na zaułek po śmierci. Jego rodzice przenieśli się na

ziemię farmy Rolfa niedługo po jego śmierci. Nie było tam żadnych dzieci ani

żadnej pracy do podjęcia. To w dużym zakresie wpłynęło na jego psychikę. Tak

narodziła się Deska. Razem wędrowali po kraju wspinając się po drzewachZaraz po tym wprowadził się Edd. Był dzieckiem dwóch wysoko postawionych

profesjonalistów. Przeżył większość życia bez nich. Edd stał się cichym i

inteligentnym dzieckiem z łagodnym, i wstydliwym podejściem do życia. Zawsze

był ciekawskim typem. Uwielbiał eksperymentować z rodzicami gdy tylko miał

okazję. To spowodowało, że w 1986 roku gaz połączony z palnikiem Bunsena

zamienił go i jego dom w proch. Był on nieśmiałym i pokornym typem człowieka.

Edd po śmierci kierował się zapisanymi rozkazami od rodziców.

Kevin był kolejnym, który dołączył do grupy. Urodził się w dzień śmierci Edd'a.

Był jego przeciwieństwem. Kevin pochodził z rozbitego domu. Był zuchwały i

odważny. W ciągu życia był cyniczny i zły, co pokazywał na innych

dzieciakach. Jego ojciec ubliżał mu i znęcał się nad nim, nie poświęcając mu

żadnej uwagi do końca jego dni. Gdy jego ojciec opił się, Kevin próbował się mu

postawić, a jego ojciec skatował go. Zginął w drodze do szpitala podczas zimy

1999 roku. Jego ojciec spędził resztę życia w więzieniu. Po śmierci jego życie

różniło się od tego, które toczył na ziemi. Miał ojca, który zasypywał go prezentami, jednak nadal zastraszał go nawet po śmierci.

Jimmy był ostatnim, który przybył na zaułek. Zmarł w 2000 roku niedługo po

wprowadzeniu się do domu, w którym żył ojciec Kevina. Miał białaczkę odkąd

nauczył się chodzić. Zawsze był dzieckiem słabym, a ponieważ miał

nadopiekuńczych rodziców, to nigdy nie znajdował się w towarzystwie innych

dzieci. Spędził całe życie w małej sypialni kompletnie odcięty od świata. Jimmy

przez jakiś czas żył na pograniczu śmierci, ale wreszcie zakończył swój pełen

cierpienia żywot.

Siostry Ohydki różniły się od innych mieszkańców zaułka. Nigdy nie prowadziły

ziemskiego żywota. Były dziećmi demonów. Wysłane zostały z piekła aby

uprzykrzać życie już torturowanych dusz mieszkańców sąsiedztwa. Zaskakujące

jest to, iż głównie interesowały się Edami z nieznanych przyczyn.

Prawdopodobnie obrały ich jako cel, gdyż byli najsłabsi z całej naszej grupy....

następna historia XD też nie mojego autorstwa :)

Jak wszyscy dobrze wiecie, popularna bajka „Ed Edd Eddy” była produkowana

przez spory kawałek czasu. Jednak między siódmym października 2003 a

dwudziestym pierwszym października 2003 odcinek 34 został przez przypadek

wyemitowany tydzień przed planowaną emisją. Z jakiegoś powodu jestem

jedynym, który o tym wie. Dowiedziałem się również od kogoś z biura, że główny

pisarz tej bajki przeziębi ł się i w zamian za odtworzenie odcinka 34, zmuszeni

byli do puszczenia powtórki całego pierwszego sezonu. O 5 rano czasu

wschodniego, ludzie relacjonowali o niepokojącym nowym odcinku, którego

premiera odbyła się na Cartoon Network- niektóre dzieci na swoje nieszczęście

również go obejrzały.

Najwyraźniej jakość odcinka była nieszczególna, choć utrzymywała się w

ogólnych normach. Animacja była wzburzona, głosy były obniżone i bardzo

przytłumione. Linie psujące obraz poruszały się z góry na dół, możemy tego

uświadczyć w podobny sposób oglądając zepsutą kasetę VHS. Sceneria była

opisywana w następujący sposób: „Przygnębiający mrok i depresja bez

jakichkolwiek zmian rekwizytów i obiektów w tle; klimat burzliwy”.

Postacie również zachowywały się dziwacznie. Zamiast normalnej głupkowatościosobowości były inspirowane czymś ponad to; widzowie narzekali, że

bohaterowie wydawali się mocno podnieceni i pałali nienawiścią bez żadnego

powodu względem siebie, jednak wydawało się, że cały czas szlochali między

tymi zachowaniami. Główni bohaterowie również seplenili w jakiś bardzo „zły”

sposób: nikt nie wie dlaczego, ale wyczuwało się w tym seksualne podteksty, co

tym bardziej przeszkadzało widzom.

Byłem jednym z nich.

Odcinek zaczął się, kiedy Eddy szedł przez ulicę z Edem. Zauważyłem, że

trzeciego z nich, Edda, nie ma. Ujęcie było kręcone jakby z narożnika, lecz z

obu stron tak żeby bohaterowie szli na wprost widza. Eddy był zdenerwowany i

zaczął się zmieniać- jego oczy wokół tęczówki zrobiły się czerwone. Ed wyglądał

na kompletnie niepocieszonego i praktycznie powłóczył nogami za Eddym; miał

łzy w oczach- były nieobecne i spoglądały w nieznanym kierunku.

Kevin- ich ciągły przeciwnik- jechał na swoim rowerze naprzeciwko Edów,

zmierzając wprost na nich. Ujęcie zrobiło się rozmazane i dał się usłyszeć niski

jęk Eddyego zanim Kevin w niego uderzył- co tak naprawdę nigdy się nie

wydarzyło bo ekran zrobił się czarny. Ekran znów wrócił do normalności i widać

było Kevina- po raz kolejny jadącego wprost na Eddyego – tym razem obraz był

niezwykle mocno rozmazany-wszystko co widziałem to zielony kleks pędzący w

stronę żółtego kleksa. Znów niski jęk, jednak tym razem brzmiał jak dźwięk z

zepsutego mikrofonu i pojawiło się głośne buczenie, skutecznie przygłuszające

jęk. Następnie pojawiła się scena, w której Edd śpi w łóżku Eddyego. Szczerze?Może nie wydarzyło się to nagle, a jednak podskoczyłem na krześle i trząsłem się

jak osika. Budząc się, poruszał się niezręcznie po okrągłym pokoju, jego szybkie

kroki można było usłyszeć, ponieważ odgłosy były bardzo wyraźne a ujęcie było

jakby z lotu ptaka- ukazując drepczącego po pokoju Edda.

Nie było tam żadnych drzwi.

Edd zaczął wydawać odgłosy jak wydra coraz bardziej gorączkowo i maniacko

krążąc po pokoju do momentu, w którym obraz znów zaczął się rozmazywać-

purpurowy pokój zdawał się połykać pomarańczową plamę. Nastąpiło bardzo

dużo przybliżenie na frontowe drzwi domu Eddyego; w absolutnej ciszy ten stan

trwał około dwóch minut. Co najmniej dwie minuty przeraźliwej ciszy…

W następnej scenie widzimy Jimmyego i Sarah znajdujących się u lekarza.

Jimmy jest zasłonięty przez wiszącą lampę. Razem głośno płaczą; Sarah próbuje

dodać mu otuchy co raczej nie było w jej zwyczaju. „To boli Sarah, to boli”. Nagle

drzwi z impetem się otwierają i wchodzi dentysta. Jest zbyt wysoki, żeby kamera

uchwyciła jego twarz. Sarah została wyprowadzona z pokoju i kamera ukazała

Jimmyego. Jego aparat na zęby był zniekształcony, przedniaa „szyna” wygięła się

do góry rozciągając jego wargi bardzo mocno- w nienaturalnej proporcji. Z jego

przednich dziąseł ściekała krew i brakowało zębów. Niepokojące było to, że

został pozbawionych kończyn górnych (do przedramion) i dolnych; zdawał się

mieć porażenie kończyn dolnych. Prawie się rozpłakałem, kiedy zrozumiałem, że

to właśnie inni bohaterowie tak mocno go pobili i wygięli mu szynę. Kamera

zatrzymała się na jego zdeformowanej twarzy przez kilka sekund- jak obrazek

(znów w kompletnej ciszy).

Pojawiły się reklamy.

Gwałtownie zostajemy zaatakowani obrazem bardzo włochatego Rolpha, który

siedzi w swojej bardzo ciemnej szopie i wciąż na nowo doi krowę. Trafiamy po

raz kolejny na wizualną pętlę- ekran się rozmywa, do momentu aż nie wygasa.

Naz czyta jakiś magazyn na swojej kanapie. Jakość jest tym razem idealna (?)

Eddy jest teraz sam, bez Eda. Jakość się załamuje jeszcze bardziej niż na

samym początku, a on ciągle chodzi, słońce świeci, co odzwierciedla jego

nastrój, ponieważ uśmiecha się i zaczyna biec. Widzimy drzwi domu Eddyego i

jesteśmy obserwatorami z jego punktu widzenia, kiedy ten dociera do drzwi i

otwiera je. Jego dom jest miły, przytulny i jasny; grzmi bardzo kiepska gra na

skrzypcach- jedyny dźwięk, który się pojawia, kiedy Eddy chodzi po swoim

domu. Otwiera drzwi do swojego pokoju.

John znajduje się pod kanapą Naz i wyczołguje się z niej na czterech

kończynach w prześmiewczy sposób podskakując za nią wciąż niezauważony.

Zaśmiałem się, bo ktoś zapomniał dorysować mu oczy i przypominał mi kreta.

Nagle przestałem się śmiać- zaczął połykać głowę Naz, nadal w kreskówkowym

stylu, jednak to już nie było to samo. Naz zaczęła się rzucać i kopać. Johny stał

w swojej pozycji aż znieruchomiała. Przybliżenie na jego twarz ujawniło obecność

bardzo malutkich, lecz ludzkich oczu. Edd leżał w domu Eddyego, już się nie

poruszał. Na koniec kamera ukazała dom Eddyego (około 3 minut) i pojawił się

następny program…

fajne?XD ale się napisałam...

XXXXXD żart :)

bay ;3